Start

Arcade Parts

Arcade Stick

MAK/Superguns

Articles

Autor: kowal©

Interfejs

 

           W zależności od docelowej platformy (komputery, konsole) na której będziemy chcieli korzystać z Arcade Sticka musimy użyć odpowiedniego interfejsu zapewniającego sprawne działanie i kompatybilność. W warunkach domowych najprościej przelutować płytkę gamepada z danej platformy nazywa się to hakowaniem gamepada.

Przygotowanie i sposoby lutowania

           Pierwszą czynnością jaką wykonujemy to dokładne obejrzenie płytki. Szukamy GND jeśli pad nie jest jakiś fikuśny to łatwo ją znaleźć bo ścieżka biegnie kolejno łańcuszkiem do wszystkich przycisków. Input to oddzielna ścieżka zazwyczaj biegnie od przycisku do chipa. Niektóre pady mają oddzielna masę (GND) przy kursorach (lub nawet dla każdego kierunku) a wspólną dla przycisków. Można również spotkać pady gdzie biegną dwie ścieżki przez wszystkie przyciski i jedna jest inputem dla parzystych przycisków (2, 4, 6 itd) i równocześnie masa dla nieparzystych i odwrotnie. Ostatni typ PCB jest bardzo kłopotliwy do polutowania i mam nadzieje że na niego nie traficie.

           Osobiście lutuje wiercąc otwory w PCB wiertłem o średnicy 0,8-1mm. Robię to ręcznie płytka jest na tyle cienka że spokojnie ją przewiercimy. Wiertarka ma za duża moc poza tym będzie problem z zamontowaniem w niej tak cienkiego wiertła. Wiertło zapiąłem na narzędzie do igieł preparacyjnych (pamiątka ze studiów:). Polecam lutować na gold pinach a nie bezpośrednio kable do płytki. Piny można nabyć w sklepach elektronicznych (listwa DUPONT raster 2,54mm) musimy także zakupić na nie konektory żeńskie. Znacznie nam to ułatwi prace, zwiększy wytrzymałość i zmniejszy awaryjność.

           Wiercimy dziurę w płytce wiertłem 0,8mm tuż obok ścieżki lub na jej zgrubieniu jeśli takowe jest. Polecam wywiercić 2 dziury w odstępie 2,54mm na podwójnym pinie znacznie lepiej się wszystko trzyma.

           W wywiercone otwory wkładamy pina tak aby jego krótsze końce przeszły przez PCB koło ścieżki. Następnie nanosimy cynę (pamiętajmy o kalafonii!) tak aby zlutowała ona oba piny ze ścieżką.

           Na pina dajemy konektor żeński w plastikowej wtyczce z kablem na którego końcu zapinamy konektor żeński pod terminal switcha. Do masy zapinamy wtyczkę z łańcuszkiem kabli połączonych konektorami. Można dodatkowo wzmocnić lut jakimś klejem lub silikonem który nie przewodzi prądu. Jak widać nic trudnego pamiętajmy tylko o tym aby kable były jak najcieńsze i jak najmiększe najlepiej linka, drut się niezbyt nadaje bo powstają naprężenia które będą lut osłabiać.

UWAGA!         Lutownica oporowa czy transformatorowa?

           Pamiętajmy że do lutowania jakiejkolwiek elektroniki lutownice gazowe lub oporowe czyli tradycyjne grzałki są bezpieczniejsze niż lutownice transformatorowe (zazwyczaj to pistolety z lampką). Lutownica transformatorowa potrafi usmażyć nasze PCB! Chodzi o ładunek a nie o temperaturę! Jeśli mamy dostęp tylko do transformatorowej pamiętajmy o żelaznej zasadzie aby przed przyłożeniem grotu do PCB włączyć lutownicę (np. 2 sek wcześniej) i wyłączyć po oderwaniu (też 2 sek po) już jej od lutowanego elementu. Nie ma wtedy takiego ryzyka, najgorsza rzecz to przyłożenie do ścieżki wyłączonej lutownicy i włączenie jej, można tak uszkodzić PCB pada które nie jest przystosowane do wysokich napięć jeśli dojdzie do przeskoku napięcia z grotu.

Interface

           W przypadku gdy Arcade Stick przeznaczony jest pod komputer PC mamy do wyboru kupno gotowego oryginalnego interfejsu przeznaczonego pod joysticki i przyciski arcade. Najbardziej znane to IPAC (35-40$), GPWiz i KeyWiz (35$), Tkon (25$). Osobiście polecam IPAC jest niezawodny oraz pozwala dzięki funkcji „Shift” na przypisanie klawiszy funkcyjnych pod przyciski a tym samym grając mamy dostęp do wszystkich komend. Minusem jest wysoka cena (jak na polskie warunki) oraz niedostępność, musimy zamówić go z zagranicy. Zakup IPACa jest jednak niezbędny w przypadku paneli opartych o joysticki elektroniczne wymagające zasilania +5V. IPAC ma oczywiście gotowe 2 piny z napięciem dzięki którym można łatwo podłączyć joysticki takie jak P360 lub Universal Inductive. Dobrą produktem jest też PCB Cthulu (40$) działające na PC i PS3. Alternatywą są też adaptery (20$) pod gamepady od PS2 i PS3 wpinane w złącze w które wchodzi folia ze ścieżkami.

           W przypadku PC jeśli zależy nam na ekonomi a używamy tradycyjnych mechanicznych kontrolerów jedyne co nam zostaje to samemu shakować płytkę z klawiatury lub użyć gamepada najlepiej na USB. Nie polecam hakować klawiatury wysoka awaryjność blokowanie inputów itp. późniejsze niespodzianki nie są warte zachodu. Najlepiej wziąć gamepada, takiego z duża ilością przycisków (8-10), nie wymagającego kalibracji i sterowników po podłączeniu przez USB. Tutaj ogólnie panuje zasada że im tańszy pad tym lepiej dla nas. Zarówno dla portfela jak i dla lutowania. Tanie pady mają bardzo prosta budowę a płytka ma zazwyczaj druk jednostronny i grube ścieżki. To ważne bo w 2 stronnym druku nie będziemy mogli swobodnie wiercić.

Hakowanie gamepada PC

           Opisze lutowanie na przykładzie pada Mediatech MT-169 Warrior. To tani (25zł) i prymitywny gamepad ale ma aż 10 przycisków, jest bezproblemowo wykrywalny przez Windows XP, nie wymaga kalibracji i co najważniejsze płytka ma druk jednostronny, grube ścieżki i wspólną masę (GND) dla przycisków i kierunków co nam skróci czas lutowania.

           Triggery najlepiej oderwać całkiem a miejsca skąd wychodziły żyły przewodów przewiercić wiertłem 0,8mm na wylot. Nie naciskajmy ostro na wiertło ponieważ pad ten ma dość słabo osadzone ścieżki i istnieje ryzyko że wypchamy i oderwiemy ścieżkę.

           W otwory wchodzi idealnie trójpinowa listwa w rastrze 2,54mm.

           Obracamy płytkę i nagrzewamy lutownicą resztki cyny które pozostały po lutach oryginalnych żył z taśmy która mocowała triggery. Starej warstwy cyny powinno być na tyle że bez problemu wystarczy i ponownie obleje końce pinów.

           Następnie przechodzimy do przycisków i kierunków. Akurat Mediatech ma wyraźne i okrągłe rozszerzenia na ścieżkach przy sygnale. To najłatwiejszy punkt do zrobienia otworu i założenia pina. Po wywierceniu najlepiej lekko zmatowić powierzchnie wokół otworu, można to zrobić pędzelkiem z włókna szklanego, końcem pilnika lub żyletka/skalpelem. Znacznie lepiej się wtedy łapie na taką powierzchnie warstwa cyny, zmatowić musimy ostrożnie aby nie uszkodzić ścieżki.

           Zakładamy piny w otwory i lutujemy ich końce do ścieżki.

           Dodatkowo można zabezpieczyć miejsca lutowania gorącym klejem lub silikonem. Na piny zakładamy przewody przygotowane wcześniej. Następnie pozostaje nam już jedynie podpięcie całości do joysticka i przycisków.

Hakowanie pada pod PSX

           Poniżej przewodnik na przykładzie pada cyfrowego od PSX. Dokładnie tak samo postępujemy w przypadku padów od innych konsol. I tutaj w przeciwieństwie do padów pod PC musimy użyć oryginalnych PCB. Podróbki niestety na konsolach padają jak muchy. Często są zrobione z słabych jakościowo komponentów i nie wytrzymują dodatkowych kilkudziesięciu cm dolutowanych przewodów. Oryginalne Dual Shocki są znacznie odporniejsze. W przypadku DS sprawa jest o tyle skomplikowana że często ścieżki pod przyciskami i krzyżakiem są nadrukowane na folii a nie na PCB. Niestety musimy poszukać pada ze starej serii H lub szarego Dual Shocka od PSX. Pady z nadrukiem na folii da się hakować wpinając przewody (na drucie nie na lince) w złącze w które normalnie wchodzi taśma ale jest to awaryjne odradzam te sposoby.

           Ścieżki do triggerów L1/L2 i R1/R2 są osobno wyprowadzone i połączone z głównym PCB za pomocą trójżyłowej taśmy. Najlepiej je oderwać całkiem a w miejscach gdzie były pierwotnie przylutowane żyły taśmy wywiercić otwory wiertłem o średnicy 0,8mm.

           Następnie w te otwory wsadzamy listwę z 3 pinami. Prawie we wszystkich padach jakie lutowałem zarówno pod PC jak i PSX zawsze odległości odpowiadały rozstawowi rastra DUPONT 2,54 a więc pasowały idealnie trzy piny pod rząd. Następnie obracamy PCB i do resztek cyny po starych lutach przykładamy lutownice. Jeśli jest jej mało można dołożyć trochę, piny powinny się jednak łatwo zlutować w punktach skąd wychodziły żyły. Trzeba jedynie zachować ostrożność aby nie zlutować nadmiarem cyny sąsiadujących ze sobą pinów. Tym sposobem mamy szybko polutowane triggery oraz wyprowadzona masę.

           Przechodzimy do reszty przycisków i kierunków w większości padów na ścieżkach od inputów są wyraźne zgrubienia –wysepki i najlepiej w nich zrobić otwór wiertłem pod pina. Po wywierceniu dobrze jest lekko przeszlifować ścieżkę koło otworu. Ścieżki często są pokryte ochronna warstwa i cyna może się nie chwytać. Możemy się posłużyć kawałkiem papieru ściernego, żyletką lub pilnikiem iglakiem. Róbmy to ostrożnie aby nie przerwać ścieżki. Następnie zakładamy pina na PCB i jego koniec lutujemy cyną ze ścieżką. Pamiętajmy o kalafonii ale z nią też nie przesadzajmy.

           Po zakończeniu obracamy płytkę i możemy przystąpić do zakładani wtyczek z przewodami. Jak widać mamy pełen komfort przy zapinaniu w ten sposób i w każdej chwili możemy dowolnie przepiąć sygnał.